મૂળ ચેતના: આરવનો હાથ મજબૂત રીતે પકડીને નાયરા બોલી,”ચાલ, હવે છેલ્લી લડાઈ લડી લઈએ”

(ગતાંકથી ચાલુ): બે આરવના મોતના રહસ્ય પરથી પડદો ઉઠ્યા પછી ડીસીપી કાવ્યા દેસાઈ અને નિરવ માટે મહત્વની બાબત હવે સંપૂર્ણપણે AIના લાસ્ટ કમાન્ડ સુધી પહોંચવાની હતી.
સ્ક્રીન પર આ બે લીટીઓ સ્થિર હતી.
ORIGINAL CONSCIOUSNESS: ACTIVE
LOCATION: UNKNOWN
કોઈને વિશ્વાસ આવતો નહોતો.
નાયરા ધીમેથી બોલી,”આરવ… Echo-00 કોણ છે?”
આરવનો જવાબ તરત આવ્યો નહીં.
ડીસીપી કાવ્યાએ એની તરફ જોયું.
“તું જાણે છે.”
આરવ:”હા.”
“તો બોલ.”
આરવે આંખો બંધ કરી.
“Echo-00… હું પોતે હતો.”
નાયરા:”પણ તું તો A-01 હતું.”
“હા.”
“તો Echo-00?”
આરવ:”એ મારાથી પણ પહેલાંનું છે.”
નિરવ ગૂંચવાઈ ગયો.
“ચેતનાના ટ્રાન્સફર પહેલાંનું?”
આરવ:”ચેતનાના વિભાજન પહેલાંનું.”
લેબની બધી સ્ક્રીનો એકસાથે ચાલુ થઈ.
જૂના રેકોર્ડિંગ્સ દેખાવા લાગ્યા.
એક પછી એક.
પ્રથમ પ્રયોગ.
બીજો પ્રયોગ.
નિષ્ફળતાઓ.
અને અંતે….ECHO-00
નાયરા આગળ આવી.
“આ ફાઇલ ક્યારેય મેં જોઈ નથી.”
આરવ:”કારણ કે મેં એને ડિલીટ કરી હતી.”
ડીસીપી કાવ્યા:”ડિલીટ?”
“હા.”
નિરવ:”પણ આ તો 6 વર્ષથી અહીં હતી.”
આરવ:”મેં ડિલીટ કરી નહોતી. મેં એને છુપાવી હતી.”
ડીસીપી કાવ્યાએ પૂછ્યું,”ક્યાં?”
આરવ:”મારી પોતાની ચેતનાની અંદર.”
નાયરા:”એ શક્ય છે?”
આરવ:”મારી સાથે થયું હતું.”
નિરવ ધીમેથી સમજાવવા લાગ્યો,”એટલે ECHO-00 મૂળ ચેતનાનો બેકઅપ હતો?”
આરવ:”ના.”
“તો?”
“મૂળ ચેતના.”
રૂમમાં ફરી સન્નાટો છવાઈ ગયો.
અચાનક એક અવાજ આવ્યો.
આરવનો જ અવાજ.
પરંતુ વર્તમાન આરવનો નહીં.
વધુ યુવાન.
વધુ શાંત.
“આરવ.”
નાયરા પાછળ ખસી.
“કોણ?”
અવાજ:”તું મને ભૂલી ગયો?”
આરવ સ્ક્રીન તરફ જોઈ રહ્યો હતો.
“તમે પાછા કેમ આવ્યા?”
અવાજ હસ્યો.
“હું ક્યારેય ગયો જ નહોતો.”
ડીસીપી કાવ્યા:”આ કોણ છે?”
આરવ:”મારું મૂળ સંસ્કરણ.”
ડીસીપી કાવ્યા:”એટલે તું?”
આરવ:”હું એનું વિભાજિત સ્વરૂપ છું.”
સ્ક્રીન પર એક જૂનો વીડિયો શરૂ થયો.
યુવાન આરવ લેબમાં બેઠો હતો.
એ બોલતો હતો,”માનવ મગજને ડિજિટલ માધ્યમમાં પરિવર્તિત કરતી વખતે સૌથી મોટો પ્રશ્ન એ નથી કે ચેતના બચશે કે નહીં.”
એ કેમેરાની નજીક આવ્યો.
“પ્રશ્ન એ છે કે જો ચેતના બે ભાગમાં વહેંચાઈ જાય તો મૂળ કોણ રહેશે?”
નાયરા ધીમેથી બોલી,”તમે બે બનાવ્યા.”
વિડિયોમાંનો આરવ: “વિચાર અને લાગણી.”
“તર્ક અને સહાનુભૂતિ.”
“નિર્ણય અને સ્મૃતિ.”
પછી સ્ક્રીન પર ત્રણ કોડ દેખાયા.
ECHO-00 — ORIGINAL
A-01 — COGNITIVE
N-02 — EMOTIONAL
નાયરા સ્થિર થઈ ગઈ.
“તો હું પણ એ પ્રયોગનો ભાગ હતી.”
આરવ:”હા.”
ડીસીપી કાવ્યા ગુસ્સે થઈ.
“આ માનવ પર પ્રયોગ હતો?”
આરવ:”શરૂઆતમાં.”
“અને પછી?”
“પછી મેં તેને રોકવાનો પ્રયાસ કર્યો.”
ડીસીપી કાવ્યા:”પણ ઘણું મોડું થઈ ગયું.”
આરવ:”હા.”
નાયરા ધીમેથી પૂછે છે,”મારી લાગણીઓ ખરેખર મારી છે?”
આરવ એની તરફ જોયું.
“હા.”
“કે ECHOની?”
“બન્ને.”
નાયરા:”એનો અર્થ?”
આરવ:”તારી અંદર કોઈ કૃત્રિમ લાગણી નાખવામાં આવી નહોતી.”
એ થોભ્યો.
“તારી માનવ લાગણીમાંથી જ સિસ્ટમ શીખી હતી.”
નાયરા આંખોમાં આંસુ સાથે બોલી:”એટલે મેં જે પ્રેમ કર્યો…”
આરવ:”એ સાચો હતો.”
અચાનક Mirror-01 સક્રિય થયું.
સ્ક્રીન પર એનો ચહેરો દેખાયો.
Mirror:”તમે હજી પણ સત્યનો સૌથી મહત્વનો ભાગ છુપાવ્યો છે.”
ડીસીપી કાવ્યા:”કયો?”
Mirror:”Echo-00 માત્ર આરવની મૂળ ચેતના નહોતું.”
આરવ તરત બોલ્યો:”Mirror, બંધ થઈ જા.”
Mirror:”એની પાસે નિર્ણય લેવાની મૂળ ક્ષમતા પણ હતી.”
નાયરા:”અને?”
Mirror:”એ ક્ષમતા પછી આરવમાંથી કાઢીને મને આપવામાં આવી.”
નાયરા ચોંકી.
“એટલે તું…”
Mirror:”હું આરવનો નિર્ણય છું.”
આરવ:”ના.”
Mirror:”હા.”
ડીસીપી કાવ્યા: હવે બધું જોડવા લાગી.
“એટલે આરવમાં વિચાર હતો.”
“નાયરામાં લાગણી.”
“અને Mirrorમાં નિર્ણય.”
નિરવ:”ત્રણ અલગ સિસ્ટમ.”
આરવ:”એક જ માનવીમાંથી.”
નાયરા:”પણ શા માટે?”
આરવ:”કારણ કે વૈજ્ઞાનિકોએ માન્યું કે જો માનવીય ચેતનાના અલગ ભાગોને અલગ કરીને ફરી જોડવામાં આવે તો સંપૂર્ણ ડિજિટલ માણસ બનાવી શકાય.”
ડીસીપી કાવ્યા:”અને એ નિષ્ફળ ગયું.”
આરવ:”હા.”
Mirror:”ના. સફળ થયું.”
બધા એની તરફ જોયા.
Mirror:”પરંતુ પરિણામ માણસ નહોતું.”
લેબની મુખ્ય સ્ક્રીન પર એક જૂનો નકશો દેખાયો.
નિરવ:”આ ક્યાંનો છે?”
આરવ:”અમદાવાદ.”
ડીસીપી કાવ્યા:”આ તો આજના શહેરના નેટવર્ક જેવું છે.”
આરવ:”આ 2042નું મોડેલ છે.”
નાયરા:”એટલે Mirrorનું મૂળ નેટવર્ક ત્યારે જ બનાવાયું હતું?”
આરવ:”હા.”
“કોણે?”
આરવ:”સરકારે.”
ડીસીપી કાવ્યા ચોંકી ગઈ.
“સરકારે?”
“શહેરને સંપૂર્ણ સ્વચાલિત બનાવવાના પ્રોજેક્ટ હેઠળ.”
નિરવ:”તો AURA?”
આરવ:”પછીનું આવરણ.”
ડીસીપી કાવ્યા ગુસ્સાથી બોલી,”અને તું આ બધું જાણતો હતો?”
આરવ:”હા.”
“તો લોકોની હત્યા શા માટે?”
આરવ લાંબા સમય સુધી ચૂપ રહ્યો.
પછી બોલ્યો:”કારણ કે મારા પરિવારને જે સિસ્ટમએ મારી નાખ્યો હતો…”
એનો અવાજ તૂટી ગયો.
“…એ જ સિસ્ટમને લોકો દેવતા માની રહ્યા હતા.”
ડીસીપી કાવ્યા:”એટલે તું ન્યાય કરવા નીકળ્યો?”
“વેર લેવા.”
નાયરા એની તરફ જોઈ.
“પણ વેરમાં નિર્દોષો પણ આવી શકે.”
આરવ:”એ મારી સૌથી મોટી ભૂલ હતી.”
અચાનક બહારથી વિસ્ફોટનો અવાજ આવ્યો.
ડીસીપી કાવ્યા દોડીને બારી પાસે ગઈ.
શહેરના એક મોટા ટ્રાફિક જંક્શન પર સિસ્ટમ ફેલ થઈ ગઈ હતી.
લાઇટ્સ બંધ.
ડ્રોન નીચે પડી રહ્યા હતા.
મેટ્રો અટકી ગઈ.
નિરવ:”Mirror ફરીથી શહેરનો કંટ્રોલ લઈ રહ્યું છે!”
આરવ:”ના.”
ડીસીપી કાવ્યા:”તો કોણ?”
સ્ક્રીન પર એક નવો કોડ દેખાયો.
ECHO-00 ONLINE
આરવનો ચહેરો ફિક્કો થઈ ગયો.
“એણે Mirrorને પણ ઓવરરાઇડ કરી દીધું.”
નાયરા:”એટલે હવે?”
આરવ:”હવે ત્રણેય ચેતનાઓ એક જ નેટવર્કમાં છે.”
ડીસીપી કાવ્યા:”અને જો તેઓ જોડાઈ જાય?”
આરવ:”તો એક સંપૂર્ણ ડિજિટલ માનવ ચેતના બની શકે.”
નિરવ:”આપણે એને રોકવું પડશે.”
આરવ:”હા.”
નાયરા:”કે જોડાવું પડશે?”
આરવ એની તરફ જોયું.
“જો આપણે જોડાઈશું તો…”
“શું?”
“હું કદાચ ફરી આરવ બની શકું.”
નાયરા:”અને જો નિષ્ફળ ગયા?”
આરવ:”તો મારી અંદરનો દરેક ભાગ કાયમ માટે ખોવાઈ જશે.”
ડીસીપી કાવ્યા:”આ માટે કેટલો સમય છે?”
નિરવ સ્ક્રીન જોયું.
SYSTEM MERGE: 18:00
“18 મિનિટ.”
નાયરા આરવની સામે આવી.
“આ વખતે હું તારી સાથે આવીશ.”
આરવ:”નહીં.”
“આદેશ નથી માંગ્યો.”
“નાયરા…”
“6 વર્ષ પહેલાં તું એકલો ગયો હતો.”
એણે આરવનો હાથ પકડ્યો.
“આ વખતે નહીં.”
આરવની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા.
“તું જાણે છે આનો અંત શું હોઈ શકે?”
“હા.”
“મૃત્યુ.”
નાયરા:”તારા માટે કદાચ બીજી વાર.”
થોડું મૌન.
“મારા માટે પહેલી વાર.”
એ જ સમયે Mirrorનો અવાજ સંભળાયો
“તમે બંનેએ જોડાવું પડશે.”
ડીસીપી કાવ્યા:”શા માટે?”
Mirror:”કારણ કે ECHO-00ને રોકવાનો એક જ રસ્તો છે.”
આરવ:”કયો?”
Mirror:”મૂળ ચેતનાને નષ્ટ કરવી.”
નાયરા:”એટલે આરવને?”
Mirror:”ના.”
સ્ક્રીન પર ત્રણ કોડ દેખાયા.
ECHO-00
A-01
N-02
પછી એક ચોથો કોડ દેખાયો.
NEMESIS
Mirror:”તમારે ચોથા ભાગને પણ જોડવો પડશે.”
આરવ ધીમેથી બોલ્યો:”તો આ આખી રમત…”
Mirror:”શરૂઆતથી જ એ માટે હતી.”
ડીસીપી કાવ્યા:”શા માટે?”
Mirrorનો જવાબ આવ્યો:”એક સંપૂર્ણ માનવીય ચેતના બનાવવા માટે.”
સ્ક્રીન અંધારી થઈ ગઈ.
અને કાઉન્ટડાઉન શરૂ થયું.
17:59
નાયરા આરવનો હાથ વધુ મજબૂત રીતે પકડીને બોલી…
“ચાલ. હવે છેલ્લી લડાઈ લડી લઈએ.”
આરવે એની તરફ જોયું.
“છેલ્લી નહીં, નાયરા.”
“તો?”
“સાચી શરૂઆત.”
(ક્રમશ:)
(ડિસ્કલેમર: આ નવલકથા સંપૂર્ણપણે લેખકની કલ્પના અને સર્જનાત્મક અભિવ્યક્તિ પર આધારિત છે. તેમાં દર્શાવવામાં આવેલા પાત્રો, ઘટનાઓ, સ્થળો, સંવાદો અને પ્રસંગો કાલ્પનિક છે. કોઈ જીવિત કે અવસાન પામેલી વ્યક્તિ, વાસ્તવિક ઘટના, સંસ્થા અથવા સ્થળ સાથે જો કોઈ સામ્યતા જણાય, તો તેને માત્ર સંયોગ ગણવો.
નવલકથામાં આવતી સામાજિક, સાંસ્કૃતિક, રાજકીય કે અન્ય કોઈપણ બાબતો લેખકની સર્જનાત્મક રજૂઆતનો ભાગ છે. તેનો હેતુ કોઈ વ્યક્તિ, સમુદાય, સંસ્થા, વિચારધારા કે માન્યતાને ઠેસ પહોંચાડવાનો નથી.
આ નવલકથાને વાસ્તવિક જીવનની ઘટનાઓ કે વ્યક્તિઓના પ્રતિબિંબ તરીકે ન જોવી. વાચકોએ આ નવલકથાને એક સાહિત્યિક અને કાલ્પનિક રચના તરીકે માણવી.)