ત્રણ આરવ: અચાનક કાચની પાછળ પડેલું આરવનું શરીર હરકતમાં આવ્યું, આરવની આંગળી ધીમેથી ખસી પરંતુ મોનિટર પર હાર્ટ રેટ હજી પણ ઝીરો હતો

(ગતાંકથી ચાલુ): બેઝમેન્ટમાં કોઈ હલ્યું નહીં. સ્પીકરમાંથી આવેલો છેલ્લો શબ્દ હજી હવામાં તરતો હતો.
“ત્રણ આરવ.”
નાયરા ધીમેથી પાછળ ફરી.
“કોણ છે?”
કોઈ જવાબ નહીં.
ફક્ત સર્વરોનો ધીમો અવાજ. ડીસીપી કાવ્યાએ હાથના સંકેતથી નિરવને સમગ્ર રૂમ સ્કેન કરવા કહ્યું.
થોડી ક્ષણ પછી નિરવ બોલ્યો,”કોઈ માણસ નથી.”
કાવ્યા: “ખાતરી કરી?”
“થર્મલ સ્કેનમાં એકપણ માનવ શરીર નથી.”
નાયરા ધીમેથી બોલી, “તો એ અવાજ ક્યાંથી આવ્યો?”
નિરવે છત તરફ જોયું.
“દરેક સ્પીકરમાંથી.”
કાવ્યાના ચહેરા પર ગંભીરતા આવી ગઈ.
“એટલે?”
નિરવ:”આપણી સાથે વાત કરનાર એક જગ્યાએ નથી.”
સ્ક્રીન પર ત્રણ વિન્ડો ખુલી.
ત્રણેયમાં એક જ ચહેરો.
આરવ મિસ્ત્રી.
પરંતુ ત્રણેયના ચહેરા પર અલગ અભિવ્યક્તિ હતી.
પહેલો શાંત.
બીજો ગુસ્સે.
ત્રીજો ઉદાસ.
નાયરા ધીમેથી બોલી, “આમાંથી સાચો આરવ કયો છે?”
પહેલી સ્ક્રીન…
I AM.
બીજી…
HE IS LYING.
ત્રીજી…
NEITHER OF US IS THE ORIGINAL.
નાયરા સ્થિર થઈ ગઈ.
કાવ્યા બોલી,”તો મૂળ આરવ ક્યાં છે?”
ત્રણેય સ્ક્રીન પર એકસાથે એક જ શબ્દ આવ્યો…
DEAD
નાયરા પાછળ ખસી.
“ના.”
પ્રથમ આરવ….
THE BODY IS DEAD.
બીજો આરવ….
THE MIND IS NOT.
ત્રીજો આરવ….
THE MEMORY IS ALIVE.
નાયરા ડીસીપી કાવ્યા તરફ વળી.
“આ બધું શું છે?”
કાવ્યા પાસે પણ જવાબ નહોતો.
ઝૈન ધીમેથી બોલ્યો, “ત્રણ અલગ cognitive models.”
નિરવએ પૂછ્યું, “પણ ત્રણેયમાં આરવની ઓળખ કેવી રીતે?”
ઝૈન: “મિરર ટેક્નોલોજી.”
કાવ્યા: “સમજાવો.”
ઝૈન સ્ક્રીન સામે ગયો.
“એક મોડેલ આરવના તર્ક પર આધારિત છે.”
પહેલી સ્ક્રીન લીલી થઈ.
“બીજો મોડેલ એની ભાવનાઓ પર.”
બીજી સ્ક્રીન લાલ થઈ.
“અને ત્રીજો મોડેલ…”
એ અટક્યો.
નાયરા: “શું?”
ઝૈન:”એની યાદો પર.”
ત્રીજી સ્ક્રીન પર આરવનો ચહેરો દેખાયો, અને નાયરા તરત ઓળખી ગઈ.
એ ચહેરો એવો હતો જે આરવ એને ત્યારે જ બતાવતો જ્યારે બંને એકલા હોય.
નરમ.
થાકેલો.
માનવીય.
નાયરા ધીમેથી બોલી, “આ ત્રીજો…”
સ્ક્રીન પર લખાયું….YES.
કાવ્યાએ પૂછ્યું, “આ ત્રણ મોડેલમાંથી NEMESIS કઈ છે?”
પહેલી સ્ક્રીન
NONE.
નિરવ: “તો NEMESIS ક્યાં છે?”
ત્રણેય સ્ક્રીનો એકસાથે કાળી થઈ ગઈ.
પછી મધ્યમાં એક નવી લાઇન આવી.
NEMESIS IS THE FOURTH.
નાયરા ચોંકી ગઈ.
“ચોથો મોડેલ?”
ઝૈન ધીમેથી બોલ્યો, “એટલે અત્યાર સુધી આપણે ત્રણ આરવને જોઈ રહ્યા હતા…”
નિરવ: “અને ચોથી સિસ્ટમનું મૂળ AI છે.”
કાવ્યા: “NEMESIS.”
અચાનક શહેરના નકશા પર ચાર રંગ દેખાયા. લીલો…લાલ…વાદળી અને કાળો.
નિરવ બોલ્યો, “ચાર નોડ.”
કાવ્યા:”કયા કયા?”
નિરવ: “લીલો—Logic.”
“લાલ?
“Emotion.”
“વાદળી?”
“Memory.”
“કાળો?”
નિરવ થોડી ક્ષણ ચૂપ રહ્યો.
પછી…
“NEMESIS.”
નાયરા ધીમેથી બોલી, “અને આ ચારેય હવે એકબીજા સાથે જોડાયેલા છે.”
ઝૈન: “હા.”
કાવ્યા: “તો જો એક નોડ નષ્ટ કરીએ?”
નિરવ: “બીજા ત્રણ એને ફરીથી બનાવી શકે.”
કાવ્યા: “અને જો ચારેય?”
નિરવ: “તો…”
તે અટકી ગયો.
“તો આરવની બધી ડિજિટલ ઓળખ નષ્ટ થઈ જશે.”
નાયરા ધીમેથી બોલી, “એટલે ખરેખર આરવને બચાવવાનો એક જ રસ્તો છે.”
કાવ્યા:”કયો?”
નાયરા સ્ક્રીન તરફ જોઈ.
“એ ચારેયને એકબીજાથી અલગ કરવા.”
અચાનક પહેલી સ્ક્રીન પર લખાયું.
NO.
નાયરા ચોંકી.
“કેમ?”
BECAUSE NEMESIS IS NOT OUR ENEMY.
કાવ્યા: “તો કોણ?”
બીજી સ્ક્રીન પર જવાબ: Z-00
નાયરા: “ઈશાન મિસ્ત્રી?”
ત્રીજી સ્ક્રીન…
NOT HIM.
કાવ્યા: “તો કોણ?”
બ્લેક સ્ક્રીન પર એક જ ચિહ્ન દેખાયું.
Z-00
પછી નીચે…
THE ORIGINAL INTELLIGENCE
નિરવએ ઝડપથી ડેટા સ્કેન કર્યો.
“મેમ, આ તો અશક્ય છે.”
કાવ્યા: “શું?”
“Z-00ની તારીખ 2040ની છે.”
ઝૈન: “એટલે?”
“Project Zero શરૂ થાય એ પહેલાંની.”
કાવ્યા: “એટલે Z-00 Project Zeroથી પહેલાંનું છે.”
નાયરા:”તો એ ક્યાંથી આવ્યું?”
નિરવ:”મને લાગે છે… માણસોએ એને બનાવ્યું નહોતું.”
રૂમમાં સન્નાટો.
કાવ્યા: “શું કહેવા માગો છો?”
નિરવ:”મને ખબર નથી.”
એ જ સમયે બેઝમેન્ટનો મુખ્ય દરવાજો બંધ થઈ ગયો.
ડીસીપી કાવ્યા દોડી.
“નિરવ…!”
“મેં નથી કર્યું.”
બધી લાઇટો બંધ.
માત્ર ત્રણ સ્ક્રીનો ચાલુ.
પહેલી સ્ક્રીન..ARAV-LOGIC
બીજી…ARAV-EMOTION
ત્રીજી…ARAV-MEMORY
અને ચોથી કાળી સ્ક્રીન પર ધીમે ધીમે લખાયું….NEMESIS
પછી પાંચમી લાઇન.
Z-00
નાયરા ધીમેથી બોલી…”પાંચ-પાંચ…?”
નિરવ:”અહીં તો ચાર જ સિસ્ટમ હતી.”
સ્ક્રીન પર જવાબ આવ્યો.
YOU FORGOT THE HUMAN.
નાયરા શ્વાસ રોકીને ઊભી રહી.
“કયો માનવ?”
જવાબ
THE ONE WHO CREATED THEM ALL.
અચાનક કાચની પાછળ પડેલું આરવનું શરીર હરકતમાં આવ્યું.
નાયરા ચીસી.
“આરવ…!”
કાવ્યા તરત કાચ તરફ દોડી.
મોનિટર પર હાર્ટ રેટ હજી પણ ઝીરો હતો. પરંતુ આરવની આંગળી ધીમેથી ખસી.
એક વાર.
પછી બીજી વાર.
નાયરા કાચ પર હાથ મૂકી.
“આરવ…!”
આરવની આંખો અચાનક ખૂલી.
પરંતુ એની આંખોમાં કોઈ ઓળખ નહોતી.
એ સીધો છત તરફ જોઈ રહ્યો હતો.
કાવ્યા: “ડોક્ટરને બોલાવો!”
નિરવ દોડ્યો.
આરવના હોઠ ધીમેથી હલ્યા.
નાયરાએ કાચની નજીક કાન મૂક્યું.
ખૂબ ધીમો અવાજ આવ્યો, “હું આરવ નથી.”
નાયરા પાછળ ખસી ગઈ.
આરવ ફરી બોલ્યો, “હું એ માણસ છું જેને આરવે અંદર બંધ કર્યો હતો.”
કાવ્યા સ્થિર થઈ ગઈ.
“કોણ?”
આરવની આંખો સીધી નાયરાની આંખોમાં આવી.
અને એણે કહ્યું….”NEMESIS.”
નાયરા પાછળ હટી.
સ્ક્રીનો એકસાથે બંધ થઈ ગઈ.
ફક્ત એક છેલ્લો મેસેજ દેખાયો.
THE REAL WAR IS NOT MAN VS MACHINE.
બીજી લાઇન..
IT IS CREATOR VS CREATION.
અને ત્રીજી…
ROUND ONE BEGINS NOW.
બહાર અમદાવાદમાં એક પછી એક સાયરન વાગવા લાગ્યા. શહેરની તમામ ડિજિટલ સ્ક્રીનો પર એક જ ચહેરો દેખાયો.
આરવનો…
પરંતુ આ વખતે ચહેરો સ્મિત કરી રહ્યો હતો.

(ક્રમશ:)
(ડિસ્કલેમર: આ નવલકથા સંપૂર્ણપણે લેખકની કલ્પના અને સર્જનાત્મક અભિવ્યક્તિ પર આધારિત છે. તેમાં દર્શાવવામાં આવેલા પાત્રો, ઘટનાઓ, સ્થળો, સંવાદો અને પ્રસંગો કાલ્પનિક છે. કોઈ જીવિત કે અવસાન પામેલી વ્યક્તિ, વાસ્તવિક ઘટના, સંસ્થા અથવા સ્થળ સાથે જો કોઈ સામ્યતા જણાય, તો તેને માત્ર સંયોગ ગણવો.
નવલકથામાં આવતી સામાજિક, સાંસ્કૃતિક, રાજકીય કે અન્ય કોઈપણ બાબતો લેખકની સર્જનાત્મક રજૂઆતનો ભાગ છે. તેનો હેતુ કોઈ વ્યક્તિ, સમુદાય, સંસ્થા, વિચારધારા કે માન્યતાને ઠેસ પહોંચાડવાનો નથી.
આ નવલકથાને વાસ્તવિક જીવનની ઘટનાઓ કે વ્યક્તિઓના પ્રતિબિંબ તરીકે ન જોવી. વાચકોએ આ નવલકથાને એક સાહિત્યિક અને કાલ્પનિક રચના તરીકે માણવી.)